آنان همچنين افزوده‌اند كه در بهشت خوردنى ، نوشيدنى و زناشويى وجود دارد و [ قانون مربوط به روز ] شنبه در آنجا رعايت مىگردد و در بهشت حيوانات [ به جهت قربانى ] ذبح مىشوند . 40 . اما فرقهء « اوطاخيّه » ، كه پيروان شخصى به نام اوطاخى بودند ، عقيده داشتند كه هر سه اقنوم داراى يك جوهرند و مىپنداشتند كه حضرت مسيح ( ع ) همان حقيقت انسان شده است ، ولى بدن او از جوهر انسانى نيست ؛ بلكه اين بدن با او از آسمان آورده شده است . اختلاف اين فرقه ، با فرقهء يعقوبيّه تنها در همين مسئله است . 41 . فرقهء « والينطيّه » تنها دربارهء بدن حضرت مسيح ( ع ) با فرقه اوطاخيّه هم‌عقيده بودند كه مىگفتند عيسى ( ع ) با همان بدن از آسمان فرود آمده است و مىافزودند كه او آفريده ( و حادث ) نيست . 42 . اما فرقهء « موحّده » يا يكتاپرستان مسيحى خود هفت فرقه بودند : از جمله فرقهء « اريوسيّه » كه پيروان اريوس بودند و به توحيد و انكار تثليث و نفى اقنوم‌هاى سه‌گانه عقيده داشتند و مىپنداشتند كه حضرت مسيح ( ع ) و روح القدس دو بندهء آفريدهء خدا هستند ، جز آنكه خداى بزرگ به آن دو ، قدرت آفرينش جهان و تدبير شئون عالم را عنايت كرده است . ازاين‌رو آنان آفريدگار و مدبّر جهان و فرستندهء پيامبران هستند . 43 . عبد الله مىگويد : مسيحيان سه‌گانه‌پرست بر دو دسته‌اند : نخست گروهى كه به وسيلهء براهين عقلى به بحث و استدلال مىپرداختند ؛ دوم جماعتى كه به ظاهر متن انجيل تمسك جسته و از پيشينيان خود تقليد مىكردند ؛ گروهى كه ظاهر انجيل ملاكشان بود ، به سخنى از حضرت مسيح ( ع ) كه در انجيل نقل شده تمسّك مىجستند كه فرموده است : « مردم را به نام پدر و پسر و روح القدس انذار كرده ، بيم دهيد » ؛ در اين سخن ، هيچ توضيحى نيامده كه آيا اين سه قديم‌اند يا حادث ، يك جوهرند يا جز اين و در انجيل هم عبارتى كه بر جوهر يا اقنوم‌ها دلالت كند وجود ندارد . اين عبارتى برگرفته از